پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۹

از حق چون بنای ملک در تنظیم است

داریم امید عفو و دل پر بیم است

این خوف ورجا تکلف و تعلیم است

گر چاره کار طالبی تسلیم است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱گوید همه چیز و هر کسی حق با ماست
  2. شمارهٔ ۱۲معشوق چنانکه جاذب عشاق است
  3. شمارهٔ ۱۳تا دل نشود بریده از دلخواهت
  4. شمارهٔ ۱۴ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
  5. شمارهٔ ۱۵در خُلق و خویش خُلق نکو ممتحن است
  6. شمارهٔ ۱۶الله که هر شکسته را دل سوی اوست
  7. شمارهٔ ۱۷هنگام سحور جلوه پیر خوش است
  8. شمارهٔ ۱۸از سِرّ‌ِ علی که جز علی آگاه است
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.