پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

گوید همه چیز و هر کسی حق با ماست

چون نیک نظر کنی در او حق پیداست

حق نیست عیان ز دیده‌یِ اهل شهود

پیدا شو و بین که هر چه پیداست خداست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳تا دل نشود بریده از دلخواهت
  2. شمارهٔ ۱۴ای آنکه دو عالم است احیا ز دمت
  3. شمارهٔ ۱۵در خُلق و خویش خُلق نکو ممتحن است
  4. شمارهٔ ۱۶الله که هر شکسته را دل سوی اوست
  5. شمارهٔ ۱۷هنگام سحور جلوه پیر خوش است
  6. شمارهٔ ۱۸از سِرّ‌ِ علی که جز علی آگاه است
  7. شمارهٔ ۱۹ای جود تو بر وجود اشیاء باعث
  8. شمارهٔ ۲۰ای آنکه ز حقّی به رسالت مبعوث
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.