صفی علیشاه
شمارهٔ ۸
عالم چو حباب و هستییِ حق چو یَم است
زین بحر، نمایشِ حبابی کَرَم است
جز هستییِ بحر، هر نمودی است دمی است
بودی که نمود اوست یکدم عدم است
صفی علیشاه
عالم چو حباب و هستییِ حق چو یَم است
زین بحر، نمایشِ حبابی کَرَم است
جز هستییِ بحر، هر نمودی است دمی است
بودی که نمود اوست یکدم عدم است
دربارهی صفی علیشاهمیرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفیعلیشاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمتاللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سدههای اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.