پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۱

هستی نبود سزای کس غیر خدا

او هستی‌یِ محض و ماسوا هست نما

در هستی‌یِ ما شروط هستی نایاب

در هستی‌یِ حق کمال هستی پیدا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳افسوس ز گام بر غلط هشته ما
  2. شمارهٔ ۴ای آنکه توئی به‌هستی‌یِ خود واجب
  3. شمارهٔ ۵اثنی عشری ز زاده‌یِ بوطالب
  4. شمارهٔ ۶از معنی کنت کنز دریاب نکات
  5. شمارهٔ ۷در صرف وجود فرق و تمییزی نیست
  6. شمارهٔ ۸عالم چو حباب و هستی‌یِ حق چو یَم است
  7. شمارهٔ ۹از حق چون بنای ملک در تنظیم است
  8. شمارهٔ ۱۰چون شاهد ما بخود نمائی برخاست
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.