صفی علیشاه
بخش ۱۸۹ - ظل الاول
دگر دان ظل اول عقل اول
که ظاهر شد ز حق در نقل اول
اطاعت زامر حق در ماسبق کرد
قبول صورت کثرت ز حق کرد
بود کثرت شئون وحدت ذات
بترتیب است ذاتش را شئونات
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۱۹۱ - باب‌العین العالم بفتح اللامچنین گویند ارباب معانی
- بخش ۱۹۲ - عوالم الجبروت و المکوت و الملکبود هم عالم جبروت اعلا
- بخش ۱۹۳ - العارفز عارف گوش کن گر مرد راهی
- بخش ۱۹۴ - التعرفپس از تحقیق عارف کن توقف
- بخش ۱۹۵ - فرقه من المتعرفینیکی اندر لباس عارفانست
- بخش ۱۹۶ - و من المتعرفینگروهی باز از اهل تعرف
- بخش ۱۹۷ - و من المتعرفینگروهی کاهل علم و اختصاصند
- بخش ۱۹۸ - کلام آخرتصوف عجز و فقر و انکسار است
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.