پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۹۲ - عوالم الجبروت و المکوت و الملک

بود هم عالم جبروت اعلا

ز عالمها صفات‌الله و اسما

دگر ملکوت و امر و عالم غیب

بود آن عالم ارواح بی‌ریب

شد آن بیماده بیمدت ایجاد

بدون واسطه ز امر حق آباد

دگر خود عالم ملک و شهادت

که خلق است آن بلانقص و زیادت

بود این عالم اجسام مشهود

بمدت او ز بعد الامر موجود

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۹۴ - التعرفپس از تحقیق عارف کن توقف
  2. بخش ۱۹۵ - فرقه من المتعرفینیکی اندر لباس عارفانست
  3. بخش ۱۹۶ - و من المتعرفینگروهی باز از اهل تعرف
  4. بخش ۱۹۷ - و من المتعرفینگروهی کاهل علم و اختصاصند
  5. بخش ۱۹۸ - کلام آخرتصوف عجز و فقر و انکسار است
  6. بخش ۱۹۹ - تعرفه ممدوحشنیدی چون تعرفهای مقدوح
  7. بخش ۲۰۰ - عرفانصفی زان شد که بحرش درفشان شد
  8. بخش ۲۰۱ - العالم بکسراللامشنیدی چون ز عارف داستانی
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.