پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۱۸۷ - باب‌الضاء ظاهر الممکنات

شنو از ظاهر الممکن که هست آن

ظهور حق بصورتهای اعیان

بصورتهای اعیان ز التفاتش

تجلی کرد و آن شد ممکناتش

مسما بر اضافی آن وجود است

بظاهر چون مقید در نمود است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۱۸۹ - ظل الاولدگر دان ظل اول عقل اول
  2. بخش ۱۹۰ - ظل‌الالهبود ظل اله انسان کامل
  3. بخش ۱۹۱ - باب‌العین العالم بفتح اللامچنین گویند ارباب معانی
  4. بخش ۱۹۲ - عوالم الجبروت و المکوت و الملکبود هم عالم جبروت اعلا
  5. بخش ۱۹۳ - العارفز عارف گوش کن گر مرد راهی
  6. بخش ۱۹۴ - التعرفپس از تحقیق عارف کن توقف
  7. بخش ۱۹۵ - فرقه من المتعرفینیکی اندر لباس عارفانست
  8. بخش ۱۹۶ - و من المتعرفینگروهی باز از اهل تعرف
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.