پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۴۲۴

پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم

با نقاب بی مروت کاریکرو می کنم

پیش گام همت من آب باریکی است بحر

کی چو سرو استادگی در هر لب جو می کنم

بوی پیراهن ز شوق من گریبان چاک ومن

غنچه تصویر را از سادگی بو می کنم

سنگ و آهن را به همت می توانم بال داد

صید اگر خواهم به شاهین ترازو می کنم

از نگاه گرم دارم برق را در پیچ وتاب

گربه خاکستر ببینم آتشین رومی کنم

گرچو مجنون پیش من یک روز زانو ته کند

چشم بازیگوش آهو را سخنگو می کنم

چون به مهر و مه بسنجم حسن او در خیال

از ترنج غبغب یوسف ترازو می کنم

اختیار باغ اگر صائب بود در دست من

خرده گل را سپند آن گل رو می کنم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۴۲۶چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم
  2. غزل شمارهٔ ۵۴۲۷سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم
  3. غزل شمارهٔ ۵۴۲۸هرکه ادراک زلف و روی جانان را به هم
  4. غزل شمارهٔ ۵۴۲۹تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم
  5. غزل شمارهٔ ۵۴۳۰ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم
  6. غزل شمارهٔ ۵۴۳۱معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم
  7. غزل شمارهٔ ۵۴۳۲خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهم
  8. غزل شمارهٔ ۵۴۳۳از حجاب عشق محروم از گل روی توییم
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.