پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

مثنویات

شمارهٔ ۲۸

قیمت عمر اگر بداند مرد

بس بگرید بر آنچه ضایع کرد

طفل را سیبکی دهند به نقش

بستانند ازو نگین بدخش

جوهری را که این بصیرت هست

ندهد بی‌بهای خویش از دست

پند سعدی به دل شنو نه به گوش

مزد خواهی به کار کردن کوش

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۳۰حرص فرزند آدم نادان
  2. شمارهٔ ۳۱ - حکایتپیری اندر قبیلهٔ ما بود
  3. شمارهٔ ۳۲سپاس و شکر بی‌پایان خدا را
  4. شمارهٔ ۳۳حدیث پادشاهان عجم را
  5. شمارهٔ ۳۴حرامش باد بدعهد بداندیش
  6. شمارهٔ ۳۵سلطان باید که خیر درویش
  7. شمارهٔ ۳۶آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد
  8. شمارهٔ ۳۷دوام دولت اندر حق شناسی‌ست
همه‌ی مثنویات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.