سعدی
شمارهٔ ۳۵
سلطان باید که خیر درویش
خواهد، نه مراد خاطر خویش
تا او به مراد خود شتابد
درویش مراد خود بیابد
سعدی
ادامه‌ی مثنویات
- شمارهٔ ۳۷دوام دولت اندر حق شناسی‌ست
- شمارهٔ ۳۸کتاب از دست دادن سُست‌رایی‌ست
- شمارهٔ ۳۹الا تا ننگری در روی نیکو
- شمارهٔ ۴۰جوان سخت رو در راه باید
- شمارهٔ ۴۱ - حکایتالا گر بختمند و هوشیاری
- شمارهٔ ۴۲هر که آمد بر خدای قبول
- شمارهٔ ۴۳به حال نیک و بد راضی شو ای مرد
- شمارهٔ ۴۴بکوش امروز تا گندم بپاشی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.