رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۶۵
ما بهر هلاک خود هلاکیم
ز الایش آب و خاک پاکیم
عین عشقیم و آن حسنیم
روح محضیم و جان پاکیم
تا دست بهم دهیم خشتیم
تا چشم بهم نهیم خاکیم
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی غزلیات
- غزل شمارهٔ ۶۷آموخت ما را آن زلف و گردن
- غزل شمارهٔ ۶۸بهار حسن یا بستان عشق است
- غزل شمارهٔ ۶۹حیفم آید که گویدش کس جان
- غزل شمارهٔ ۷۰غمزه خونریز و عشوه در پی جان
- غزل شمارهٔ ۷۱ز خواب ناز خیز و فتنه سرکن
- غزل شمارهٔ ۷۲مه نامهربانم بی‌گنه دامن کشید از من
- غزل شمارهٔ ۷۳مرا دستی است بالا دست گردون
- غزل شمارهٔ ۷۴روی یار است یا گل نسرین
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.