پرش به محتوای اصلی
رفیق اصفهانی رفیق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۶

نه خود با من جفا آن بی وفا کرد

که با هرکس وفا کردم جفا کرد

کجا بیگانه با بیگانه این جور

کند کان آشنا با آشنا کرد

نبندد هیچ کس زین پس به او دل

به جان من بگویم گر چها کرد

به تیغ جور خونم بی گنه ریخت

نه شرم از خلق و نه خوف از خدا کرد

جفا بین کان طبیعت بی وفا چون

به درد و داغ خویشم مبتلا کرد

نه داغم را نمود از مرهمی به

نه دردم را به درمانی دوا کرد

جدا گردد رفیق از یار هر کس

من و یار مرا از هم جدا کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸به من یارم سر یاری ندارد
  2. شمارهٔ ۷۹غمش جا در دلم تنها ندارد
  3. شمارهٔ ۸۰به دل هر کس غم جانان ندارد
  4. شمارهٔ ۸۱مرا دیوانه آن جانانه دارد
  5. شمارهٔ ۸۲به عالم شادمان رندی زید کز هر غمی خندد
  6. شمارهٔ ۸۳مرا خاطر از آن بی غم نباشد
  7. شمارهٔ ۸۴از برم ای نگار حور نژاد
  8. شمارهٔ ۸۵تا کی ای زیبا صنم تا چند ای حوری نژاد
همه‌ی غزلیات ←

رفیق اصفهانی درباره‌ی رفیق اصفهانی

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده ت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.