پرش به محتوای اصلی
رفیق اصفهانی رفیق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳

این چین فکنده در جبین کیست

این غیرت لعبتان چین کیست

این کیست به دست تیغ بیداد

این توسن کین بزیر زین کیست

این گشته به قصد جان کمان کش

این کرده به صید دل کمین کیست

این رشک سهی قدان کدامست

این غیرت سرو راستین کیست

نه دل بکسی گذاشت نه دین

این آفت دل بلای دین کیست

آهم ز غمش به چرخ شد، آه

این کیست ندانم آه، این کیست

تنها نه منم از او چنین زار

آن کس که از او نه این چنین، کیست

هر جا که رفیق وصف او گفت

آنکس که نگفت آفرین کیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵مرا تا جان بجسم ناتوان است
  2. شمارهٔ ۳۶به من هر کار آن پرکار کرده است
  3. شمارهٔ ۳۷به تن تا جان غم فرسود من هست
  4. شمارهٔ ۳۸گر رفت جان و جسمم شد خاک آستانت
  5. شمارهٔ ۳۹درد من از تو دوا گشت؟ نگشت
  6. شمارهٔ ۴۰با آنکه وفادارتر از من دگری نیست
  7. شمارهٔ ۴۱تا دست می دهد می و معشوق می پرست
  8. شمارهٔ ۴۲همین نه در دل من صبر، دلستان نگذاشت
همه‌ی غزلیات ←

رفیق اصفهانی درباره‌ی رفیق اصفهانی

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده ت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.