پرش به محتوای اصلی
رفیق اصفهانی رفیق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲

نه ماه من ز پری رسم دلبری آموخت

که رسم دلبری از ماه من پری آموخت

فغان از آن مه نامهربان که استادش

نه مهرورزی و نه بنده پروری آموخت

به کودکیش همه مشق جور کیشی داد

به طفلیش همه درس ستمگری آموخت

ندانم از چه نیاموخت طرز دلداری

معلمی که به او طور دلبری آموخت

رفیق تا به ره او سر نیاز نهاد

به سروران جهان سروری آموخت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴بعد عمری کاری پسر می بینمت
  2. شمارهٔ ۳۵مرا تا جان بجسم ناتوان است
  3. شمارهٔ ۳۶به من هر کار آن پرکار کرده است
  4. شمارهٔ ۳۷به تن تا جان غم فرسود من هست
  5. شمارهٔ ۳۸گر رفت جان و جسمم شد خاک آستانت
  6. شمارهٔ ۳۹درد من از تو دوا گشت؟ نگشت
  7. شمارهٔ ۴۰با آنکه وفادارتر از من دگری نیست
  8. شمارهٔ ۴۱تا دست می دهد می و معشوق می پرست
همه‌ی غزلیات ←

رفیق اصفهانی درباره‌ی رفیق اصفهانی

محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده ت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.