اوحدی مراغه‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۳
ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
وانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
زلفت که به فتنه سر بر آورد چنان
او را تو چنین فرو گذاری نیکست
اوحدی مراغه‌ای
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳۵دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلست
- رباعی شمارهٔ ۳۶رویت، که به خوبی گل خندان منست
- رباعی شمارهٔ ۳۷جانا، دلم از فراق رویت خونست
- رباعی شمارهٔ ۳۸زلفت چو شب و چهره چو روزی نیکوست
- رباعی شمارهٔ ۳۹مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوست
- رباعی شمارهٔ ۴۰ای آنکه ترا قوت هر بیشی هست
- رباعی شمارهٔ ۴۱با ما دمش ار به مهر یکتاست بهست
- رباعی شمارهٔ ۴۲دلدار چو در سینه دل نرم نداشت
درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.