رباعی شمارهٔ ۴۲

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۴۴باد سحری چو غنچه را لب بشکافت
2. رباعی شمارهٔ ۴۵دل در غم او بکاست، می‌باید گفت
3. رباعی شمارهٔ ۴۶با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفت
4. رباعی شمارهٔ ۴۷شد درد بر پای فلک فرسایت
5. رباعی شمارهٔ ۴۸ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچ
6. رباعی شمارهٔ ۴۹بنمود بمن یار میان، یعنی هیچ
7. رباعی شمارهٔ ۵۰دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!
8. رباعی شمارهٔ ۵۱صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!