پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۸

زلفت چو شب و چهره چو روزی نیکوست

من روز و شبت ز بهر آن دارم دوست

آن کو ز رخت روز و ز زلفت شب ساخت

پیوسته نگهدار شب و روز تو اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۰ای آنکه ترا قوت هر بیشی هست
  2. رباعی شمارهٔ ۴۱با ما دمش ار به مهر یکتاست بهست
  3. رباعی شمارهٔ ۴۲دلدار چو در سینه دل نرم نداشت
  4. رباعی شمارهٔ ۴۳ای طلعتِ نور گسترت بدرِ بهشت
  5. رباعی شمارهٔ ۴۴باد سحری چو غنچه را لب بشکافت
  6. رباعی شمارهٔ ۴۵دل در غم او بکاست، می‌باید گفت
  7. رباعی شمارهٔ ۴۶با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفت
  8. رباعی شمارهٔ ۴۷شد درد بر پای فلک فرسایت
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.