رباعی شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۴۱با ما دمش ار به مهر یکتاست بهست
2. رباعی شمارهٔ ۴۲دلدار چو در سینه دل نرم نداشت
3. رباعی شمارهٔ ۴۳ای طلعتِ نور گسترت بدرِ بهشت
4. رباعی شمارهٔ ۴۴باد سحری چو غنچه را لب بشکافت
5. رباعی شمارهٔ ۴۵دل در غم او بکاست، می‌باید گفت
6. رباعی شمارهٔ ۴۶با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفت
7. رباعی شمارهٔ ۴۷شد درد بر پای فلک فرسایت
8. رباعی شمارهٔ ۴۸ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچ