پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۵

وصف روی آن پسر خواهیم کرد

خدمت زلفش به سر خواهیم کرد

جای او را جان خود خواهیم ساخت

هر چه هست از دل به در خواهیم کرد

پیش خورشید جمال روی او

بعد ازین عیب قمر خواهیم کرد

شکر آن شیرین دهان خواهیم گفت

عالمی را پر شکر خواهیم کرد

اوستاد مکتب فضلیم، لیک

ابجد عقشش ز بر خواهیم کرد

از دهانش بوسه‌ای خواهیم خواست

وین حکایت مختصر خواهیم کرد

اوحدی، پنهان مکن عشقش، که ما

عالمی را زان خبر خواهیم کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۹۷جز لبم شرح میان او نکرد
  2. غزل شمارهٔ ۱۹۸دلم جز تو آهنگ یاری نکرد
  3. غزل شمارهٔ ۱۹۹به یک نظر دل شهری شکاردانی کرد
  4. غزل شمارهٔ ۲۰۰دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کرد
  5. غزل شمارهٔ ۲۰۱ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگرد
  6. غزل شمارهٔ ۲۰۲عشق بی‌علت ترنج دوستی بار آورد
  7. غزل شمارهٔ ۲۰۳پیری که پریرم ز مناجات بر آورد
  8. غزل شمارهٔ ۲۰۴هر کس که در محبت او دم برآورد
همه‌ی غزلیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.