پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۴۳۳

آمد ز روی مهر مه من به خواب من

امشب گرفته گرم مرا آفتاب من

چون حلقه های سلسله ی زلف بسته است

موی میان او کمر پیچ و تاب من

شب گرم جستجوی تو با فوج اشک و آه

زد قطره ها طپیدن دل در رکاب من

گلزار چهره سیب ذقن لعل آبدار

باغ و بهار من مزه ی من شراب من

زد آتشی به دل غم عشقش که بی سخن

سوزد زبان شعله ز حرف کباب من

چون نبض می طپد رگ جوهر در آینه

دور از تو از ملاحظه ی اضطراب من

طالع شود ز مطلع طبعش صد آفتاب

هر کس کند مطالعه نورس کتاب من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۳۵فتنه ی دور قمر زلف سحر پوش او
  2. شمارهٔ ۴۳۶ای تماشای تو ما را روزگار آرزو
  3. شمارهٔ ۴۳۷کی خامه طی کند ره بی منتهای تو
  4. شمارهٔ ۴۳۸بر عذار آن مزلف دیده حیران باش کو
  5. شمارهٔ ۴۳۹از خاطرم به دام تو گر وا شود گره
  6. شمارهٔ ۴۴۰ای عرش،طایران تو را آشیانه ای
  7. شمارهٔ ۴۴۱یک دم ز دیده دور به صد میل رفته ای
  8. شمارهٔ ۴۴۲از نوبهار چین جبین شکفته ای
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.