پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۵

ای موجه ی خرام تو جوش بهار فیض

بر خاک نقش پای تو کوثر نگار فیض

تصویر نوشخند تو اعجاز عیسوی

آب حیات لعل تو پروردگار فیض

آیینه دار سبزه ی خطت بهار خلد

نقشی زخاک پای تو سر چشمه کار فیض

از بس طراوت است نهال تو را بود

گرد ره تو در نظرم چشمه ساز فیض

در لعل آبدار تو امری بود محال

همچون حساب قطره ی باران شمار فیض

صابری است از طراوت شمشاد قیامتت

چون جوی اشک در نظرم جویبار فیض

دل وا شود ز غنچه ی سیراب نوخطان

گل می کند شکفتگی از روزگار فیض

ریحان خط لب رگ ابری است بوسه بار

دایم سحاب تیره کند انتشار فیض

نورس به چار باغ معانی است هر نفس

کلک سخنورت رگ ابر بهار فیض

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۷از حضور ناقصان کامل عیاران را چه حظ
  2. شمارهٔ ۳۲۸از اشک و آه شرح دهد داستان شمع
  3. شمارهٔ ۳۲۹ای دُر گوش تو شرح لاله و گرداب شمع
  4. شمارهٔ ۳۳۰در هر ورق آن جلوه نهان است در این باغ
  5. شمارهٔ ۳۳۱از حسن تو چون عالم جان است در این باغ
  6. شمارهٔ ۳۳۲گوهر شد ز عین لطف بینا در صدف
  7. شمارهٔ ۳۳۳موجه ی سیلاب خون ما بود زنجیر زلف
  8. شمارهٔ ۳۳۴حسن از که جام گیرد مست از چه گشت عاشق
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.