پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۴

رجب آمد سه ماه باید داشت

شرط طاعت نگاه باید داشت

دست از ناسزا بباید شست

با خدا سر به راه باید داشت

خدمت شرع و حرمت اسلام

هر دو بی اشتباه باید داشت

توبه ی تن درست باید کرد

بر شکستن گناه باید داشت

از پی آب روی در محشر

گونه این جا چو کاه باید داشت

راه پهلوی چاه می گذری

نظری هم به چاه باید داشت

پیش محراب بر زمین نیاز

به تضرّع جباه باید داشت

چشم باید گرفت بر واعظ

گوش بر انتباه باید داشت

گراز این ها نکرد خواهی هیچ

سر ما گاه گاه باید داشت

زود رفع خمار باید کرد

می به دست از پگاه باید داشت

چون نزاری سپیده دم بر کف

قدحی سر سیاه باید داشت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۶رمضان سلّمه الله به سلامت بگذشت
  2. شمارهٔ ۳۳۷دریغ عمر که بی روی دوستان بگذشت
  3. شمارهٔ ۳۳۸چه فتنه بود که در عید گه جنان بگذشت
  4. شمارهٔ ۳۳۹جانا بیا که مدت هجران ز حد گذشت
  5. شمارهٔ ۳۴۰بر دست چون بود می و صبح و کنار کشت
  6. شمارهٔ ۳۴۱هزار یادِ بر و گردن و بناگوشت
  7. شمارهٔ ۳۴۲دوش با جمعی حواری باده خوردم در بهشت
  8. شمارهٔ ۳۴۳اگر فراق نباشد چه دوزخ و چه بهشت
همه‌ی غزلیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.