پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۵

زان خم که زاهدان به قدم آب جو کنند

شوریدگان صومعه می در سبو کنند

یابند جمله مهر سلیمان و جام جم

گر خاک راه میکده را رفت و رو کنند

در خشت و سنگ میکده دیدم معاینه

ذوقی که سالکان به خیال آرزو کنند

از خود گذشته دامن پرهیز تر نکرد

در چشمه یی که خضر و سکندر وضو کنند

ظرفی به هم رسان که مبادا به سر روی

منصور را کمند بلا در گلو کنند

خونابه زخم فاش کند ورنه عاشقان

تار جگر کشند و گریبان رفو کنند

با کاهلان گذار «نظیری » شراب را

مستان گلی ز گلشن این دشت بو کنند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۷تو می رانی و خاطر با تو ذوق گفتگو دارد
  2. شمارهٔ ۲۴۸ز گردش‌های چشمش مستی پیمانه می‌خیزد
  3. شمارهٔ ۲۴۹هوای کوی او آواره‌ام از خانه می‌سازد
  4. شمارهٔ ۲۵۰چو عریان شد چمن مرغ از ضرورت خانه می‌سازد
  5. شمارهٔ ۲۵۱درین سپید رقم قسمت و حواله نماند
  6. شمارهٔ ۲۵۲به غمزه روز الستم همین معامله بود
  7. شمارهٔ ۲۵۳عنان دل ز خودرایی به فریادم نگه دارد
  8. شمارهٔ ۲۵۴قاصد دلی آزرده تر از آبله دارد
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.