فهرست اشعار
- بخش ۱۲۱ - رجوع به تتمه حکایت زلیخا و حضرت یوسف آن زلیخا بود در این گفتگو
- بخش ۱۲۲ - اشاره به حدیث قدسی که فرمود دل دوستان خود را از طینت ابراهیم و موسی و عیسی و محمد ص آفریده ام جان ابراهیم و موسای کلیم
- بخش ۱۲۳ - حکایت شعیب پیغمبر و گریه کردن او گریه کرد از بس شعیب تاجدار
- بخش ۱۲۴ - اشاره به قول شاه اولیا در دعای کمیل:فهبنی یا الهی و سیدی و مولای صبرت علی عذابک فکیف اصبر علی فراقک صبر گیرم آورم در آتشت
- بخش ۱۲۵ - گفتن شعیب که گریه‌ام از شوق جنت و ترس جهنم نیست گریه‌هایم نی ز شوق جنت است
- بخش ۱۲۶ - سؤال شخصی از امام صادق ع شرح بهشت را و جواب آن حضرت آن یکی پرسید از سلطان دین
- بخش ۱۲۷ - خواهش بنده ی مقرب خلوت جلال و مشاهده ی انوار جمال روشن است این ای قلم بگذار باز
- بخش ۱۲۸ - سبب تعلق روح قدسی به بدن و مجاورت غضب و شهوت در ملک چون قدرت رفتن ندید
- بخش ۱۲۹ - امیر معزول که شغل ابریق داری مبرز پیش گرفت آن یکی می‌بود در شهری امیر
- بخش ۱۳۰ - رجوع به حدیث بنده ی مقرب گفت یا رب یا رب ای دریای جود
- بخش ۱۳۱ - در بیان طلبیدن پروردگار بنده مقرب خود را به خلوت دارالنور و اشاره به آیه ی مبارکه سبحان الذی اسری بعبده لیلا من المسجد الحرام الی المسجد الاقصی نافه‌ها و حلّه‌ها از نور پاک
- بخش ۱۳۲ - حکایت جوانی که پدرش او را زن داد و گریختن داماد شب زفاف کرد داماد آن نیای مهربان
- بخش ۱۳۳ - بقیه حکایت حضرت شعیب گفت حق چون گریه ات از غم سرشت
- بخش ۱۳۴ - جواب حق سبحانه و تعالی با حضرت شعیب ع چون شنید این از شعیب آمد خطاب
- بخش ۱۳۵ - «سبوح قدوس رب الملائکة والروح» گفتن جبرئیل و بیهوش شدن ابراهیم خلیل جمله را از بهر حق قربان نمود
- بخش ۱۳۶ - رجوع به تتمه حکایت خلیل الرحمن چونکه گفتند این سخن را قدسیان
- بخش ۱۳۷ - شاه اولیا که فرمود الهی ما عبدتک خوفاً من نارک طاعت من نی ز شوق جنت است
- بخش ۱۳۸ - حکایت بشر حافی و توبه او بر دست حضرت امام موسی کاظم ع قبله هفتم به راهی می گذشت
- بخش ۱۳۹ - حکایت دهقان و کشت او لیک می باید زمین از شوره پاک
- بخش ۱۴۰ - مکالمه حضرت موسی ع با آن پیر گبر و ایمان آوردن گبر دید موسی کافری اندر رهی
- بخش ۱۴۱ - اثبات قدرت و ثبوت معاد جسمانی و رفع شبهه از منکرین معاد چون شنید آن مرد عارف این سخن
- بخش ۱۴۲ - رجوع به تتمه حکایت بشر حافی چون قبولش کرد آن سلطان راد
- بخش ۱۴۳ - در بیان حسنات الابرار سیئات المقربین از برای اهل قرب بارگاه
- بخش ۱۴۴ - رجوع به باقی داستان حضرت خلیل الرحمن حق تعالی گفت با روح الامین
- بخش ۱۴۵ - بیان حدیث اکثر اهل الجنة البلها اکثراً اهل بهشتند ابلهان
- بخش ۱۴۶ - رجوع به بقیه حکایت ابراهیم خلیل الرحمن علیه السلام کو همه در راه یار ایثار کرد
- بخش ۱۴۷ - در بیان آرزوی کفار بازگشتن را به دنیای ظلمت سرای کاخ سلطان چون سیاستگه بود
- بخش ۱۴۸ - در بیان فناء فی الله والتسلیم الی الله این فنای بنده در مولا بود
- بخش ۱۴۹ - توضیح معنی فناء فی الله و اقسام آن این نه معنی فنا فی الله بود
- بخش ۱۵۰ - علت اینکه زحل چرا روزها دیده نمی شود همچو اختر روز کاندر آسمان
- بخش ۱۵۱ - مناجات و تضرع به درگاه حضرت قاضی الحاجات ای خدا ای هم تو پیدا هم نهان
- بخش ۱۵۲ - تحقیق در بیان فناء فی الله و اشاره بطریق وصول الی الله این فنا نبود مقام هرکسی
- بخش ۱۵۳ - در بیان آیه ی الله نورالسموات والارض و اشاره به مقام ولایت امیرمؤمنان هیچ می دانی چه باشد نیستی
- بخش ۱۵۴ - حکایت ماه که دنباله خورشید را گرفته آن یکی با ماه آمد در جدال
- بخش ۱۵۵ - در تضرع و تذلل و مناجات به درگاه حضرت حق تعالی ای خدا ای نوربخش هر ظلم
- بخش ۱۵۶ - داستان خیک که بر روی آب دریا افتاده بود دید خیکی پر فتاده روی آب
- بخش ۱۵۷ - در مناجات با حضرت قاضی الحاجات مر محبین را فنای ثالث است
- بخش ۱۵۸ - عشق و جان بازی پروانه در پای شمع همچو آن پروانه شمع افروختن
- بخش ۱۵۹ - مناجات با قاضی الحاجات ای خدا ای از تو دلها را نشاط
- بخش ۱۶۰ - فرق میان عقل و ادراک مولوی گیرم که فهمد نیک و زشت
- بخش ۱۶۱ - حکایت مرغی با جفت خود مرغکی با جفت در پرواز بود
- بخش ۱۶۲ - دنباله صحبت مرغ با جفت خود گفت با مرغ حریص آن هوشمند
- بخش ۱۶۳ - تأویل و تمثیل دو مرغ عقل و نفسند این دو مرغ ای دوستان
- بخش ۱۶۴ - حکایت مردی ظالم که عامل اهل بازار بود اندرین ایام اندر شهر کاش
- بخش ۱۶۵ - ستمکار دیگر و سوء عاقبت ظالم هم به سالی پیش ازین در این حدود
- بخش ۱۶۶ - صیادی که با رفیق خود از پی صید رفتند روستایی مست قمصر نام او
- بخش ۱۶۷ - حکایت امیری که گرفتار شد و بیان سوء عاقبت ظالم طفل ماند روزگار تنگ چشم
- بخش ۱۶۸ - به آتش افکندن خلیل الرحمن را خواست ابراهیم باهنگ و خرد
- بخش ۱۶۹ - حدیث لولا ان الشیاطین یحومون حول قلوب بنی آدم نظروا الی ملکوت السموات والارض گفت آن سالار اقلیم شهود
- بخش ۱۷۰ - در بیان آیه انا عرضنا الامانه اختیار ظلم و جهل اندر بشر
- بخش ۱۷۱ - در بیان مکالمه خدا با روح من هم استم پهلوان ذوالحسب
- بخش ۱۷۲ - در بیان قبول کردن آدم امانت را چون بر او عرض امانت شد به جهل
- بخش ۱۷۳ - در بیان قصه ی لر که رندان فریبش دادند از لرستان یک لری زفت کلان
- بخش ۱۷۴ - تتمه ی قصه خواجه سهم الدین لر رند گفت ای خواجه سهم الدین چرا
- بخش ۱۷۵ - تطبیق حکایت بر احوال آدمی کرده آن مقتول و مغرور جهول
- بخش ۱۷۶ - سوزانیدن زنان هندوان خود را با شوهران یاسه باشد در میان هندوان
- بخش ۱۷۷ - آرزوی کسی که سؤالی بکند از مردگان بار دیگر چون بمیری از نبات
- بخش ۱۷۸ - بقیه حکایت به آتش انداختن ابراهیم خلیل الرحمن ع قصه ی نمرود و ابراهیم بود
- بخش ۱۷۹ - در بیان آتش انداختن زاغان سمند را داشت زاغی در مقامی آشیان
- بخش ۱۸۰ - در بیان رجوع به حکایت خلیل الرحمن او دویدی خود سوی آن بحر تف
متن اشعار به نقل از گنجور.