پرش به محتوای اصلی
ملا احمد نراقی ملا احمد نراقی

مثنوی طاقدیس

بخش ۱۷۲ - در بیان قبول کردن آدم امانت را

چون بر او عرض امانت شد به جهل

خویش را فرزام هم دانست و اهل

دید مسجود ملایک خویش را

هم معلم اسم پیش از پیش را

هم بر او کردند عرض اختیار

راستی گفتا منم عالم مدار

پای پیش آورد و زانو برشکست

بار سنگین امانت دوش بست

ادامه‌ی مثنوی طاقدیس

  1. بخش ۱۷۴ - تتمه ی قصه خواجه سهم الدین لررند گفت ای خواجه سهم الدین چرا
  2. بخش ۱۷۵ - تطبیق حکایت بر احوال آدمیکرده آن مقتول و مغرور جهول
  3. بخش ۱۷۶ - سوزانیدن زنان هندوان خود را با شوهرانیاسه باشد در میان هندوان
  4. بخش ۱۷۷ - آرزوی کسی که سؤالی بکند از مردگانبار دیگر چون بمیری از نبات
  5. بخش ۱۷۸ - بقیه حکایت به آتش انداختن ابراهیم خلیل الرحمن عقصه ی نمرود و ابراهیم بود
  6. بخش ۱۷۹ - در بیان آتش انداختن زاغان سمند راداشت زاغی در مقامی آشیان
  7. بخش ۱۸۰ - در بیان رجوع به حکایت خلیل الرحمناو دویدی خود سوی آن بحر تف
  8. بخش ۱۸۱ - آمدن ملائکه سموات به یاری خلیل الرحمنچون شنیدند این خطاب آن قدسیان
همه‌ی مثنوی طاقدیس ←

ملا احمد نراقی درباره‌ی ملا احمد نراقی

حاج ملا احمد بن محمد مهدی فاضل نراقی متخلص به صفایی (زادهٔ ۱۴ جمادی‌الثانی سال ۱۱۸۵ یا ۱۱۸۶ ه‍.ق – درگذشته ۱۲۴۵ قمری) دانشمند و مجتهد شیعه، نویسنده و شاعر دورهٔ قاجار بود. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.