رباعیات

فهرست اشعار

1. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۱ امروز مرا سخت پریشان کردی
2. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۲ امشب برو ای خواب اگر بنشینی
3. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۳ امشب که فتاده‌ای به چنگال رهی
4. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۴ امشب منم و یکی حریف چو منی
5. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۵ اندر دل من مها دل‌افروز تویی
6. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۶ اندر دو جهان دلبر و جانم تو بسی
7. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۷ اندر ره حق چو چست و چالاک شوی
8. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۸ اندر سرم ار عقل و تمیز است توی
9. رباعی شمارهٔ ۱۶۸۹ ای آتش بخت سوی گردون رفتی
10. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۰ ای آنکه به کوی یار ما افتادی
11. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۱ ای آنکه تو از دوش بیادم دادی
12. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۲ ای آنکه تو خون عاشقان آشامی
13. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۳ ای آنکه ره گریز می‌اندیشی
14. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۴ ای آنکه ز حد برون جان‌افزایی
15. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۵ ای آنکه ز حال بندگان میدانی
16. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۶ ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی
17. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۷ ای آنکه صلیب دار و هم ترسائی
18. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۸ ای آن‌که طبیب دردهای مایی
19. رباعی شمارهٔ ۱۶۹۹ ای آنکه غلام خسرو شیرینی
20. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰ ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
21. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱ ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
22. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۲ ای آنکه نظر به طعنه می‌اندازی
23. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳ ای ابر که تو جهان خورشیدانی
24. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴ ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
25. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵ ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
26. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶ ای باد سحر تو از سر نیکوئی
27. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷ ای باده تو باشی که همه داد کنی
28. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸ ای باطل اگر ز حق نَگْریزی چکنی
29. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹ ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
30. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰ ای بانگ رباب از کجا می‌آئی
31. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۱ ای پر ز جفا چند از این طراری
32. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۲ ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
33. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۳ ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
34. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۴ ای پیر اگر تو روی با حق داری
35. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵ ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
36. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶ ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
37. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷ ای چون علم سپید در صحرائی
38. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸ ای خواجه چرا بی‌پر و بالم کردی
39. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹ ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
40. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰ ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی
41. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱ ای داده مرا به خواب در بیداری
42. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲ ای داده مرا چو عشق خود بیداری
43. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۳ ای دام هزار فتنه و طراری
44. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۴ ای در دل من نشسته بگشاده دری
45. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۵ ای در دل هر کسی ز مهرت تابی
46. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۶ ای دشمن جان و جان شیرین که توی
47. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۷ ای دل تو اگر هزار دلبر داری
48. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۸ ای دل تو بدین مفلسی و رسوائی
49. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۹ ای دل تو دمی مطیع سبحان نشدی
50. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۰ ای دل تو و درد او اگر خود مردی
51. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۱ ای دل چو به صدق از تو نیاید کاری
52. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۲ ای دل چو وصال یار دیدی حالی
53. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۳ ای دل چه حدیث ماجرا می‌جوئی
54. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴ ای دوست به حق آنکه جان را جانی
55. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۵ ای دوست بهر سخن در جنگ زنی
56. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۶ ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
57. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷ ای دوست ز من طمع مکن غمخواری
58. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۸ ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی
59. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۹ ای روی ترا پیشه جهان‌آرائی
60. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۰ ای ساقی از آن باده که اول دادی