مولانا
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷
ای باده تو باشی که همه داد کنی
صد بنده به یک صبوح آزاد کنی
چشمم به تو روشنست همچون خورشید
هم در تو گریزم که توام شاد کنی
مولانا
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰ای بانگ رباب از کجا می‌آئی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۱ای پر ز جفا چند از این طراری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۲ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۳ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۴ای پیر اگر تو روی با حق داری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
درباره‌ی مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.