رباعی شمارهٔ ۱۷۱۳

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷ای چون علم سپید در صحرائی
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸ای خواجه چرا بی‌پر و بالم کردی
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱ای داده مرا به خواب در بیداری
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲ای داده مرا چو عشق خود بیداری