رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۲ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۳ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۴ای پیر اگر تو روی با حق داری
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷ای چون علم سپید در صحرائی
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸ای خواجه چرا بی‌پر و بالم کردی
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی