رباعی شمارهٔ ۱۶۹۸

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۲ای آنکه نظر به طعنه می‌اندازی
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳ای ابر که تو جهان خورشیدانی
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶ای باد سحر تو از سر نیکوئی
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷ای باده تو باشی که همه داد کنی