پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱

ای آنکه مرا دهر زبان میدانی

ور زانکه ببندند دهان میدانی

ور جان و دلم نهان شود زیر زمین

شاد است روانم که روان میدانی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳ای ابر که تو جهان خورشیدانی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶ای باد سحر تو از سر نیکوئی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷ای باده تو باشی که همه داد کنی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸ای باطل اگر ز حق نَگْریزی چکنی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰ای بانگ رباب از کجا می‌آئی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.