رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۳۹ای روی ترا پیشه جهان‌آرائی
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۰ای ساقی از آن باده که اول دادی
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۱ای ساقی جان که سرده ایامی
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۲ای سر سبب اندر سبب اندر سببی
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۳ای شاخ گلی که از صبا می‌رنجی
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۴ای شادی را ز تو هزاران شادی
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۵ای شمع تو صوفی صفتی پنداری
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶ای صاف که می شور و چنین می‌گردی