رباعی شمارهٔ ۱۷۳۹

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۱ای ساقی جان که سرده ایامی
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۲ای سر سبب اندر سبب اندر سببی
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۳ای شاخ گلی که از صبا می‌رنجی
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۴ای شادی را ز تو هزاران شادی
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۵ای شمع تو صوفی صفتی پنداری
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶ای صاف که می شور و چنین می‌گردی
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۷ای طالب دنیا تو یکی مزدوری
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۸ای عشق تو عین عالم حیرانی