رباعی شمارهٔ ۱۷۴۷

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۱۷۴۹ای قاصد جان من به جان میارزی
2. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۰ای کاش که من بدانمی کیستمی
3. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی
4. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۲ای کمتر مهمانیت آب گرمی
5. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۳ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
6. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
7. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵ای ماه برآمدی و تابان گشتی
8. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۶ای موسی ما به طور سینا رفتی