پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱

ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی

یا از دم عشق بلبلان می‌خندی

یا در رخ معشوق نهان می‌خندی

چیزیت بدو ماند از آن می‌خندی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۳ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵ای ماه برآمدی و تابان گشتی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۶ای موسی ما به طور سینا رفتی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۷این شاخ شکوفه بارگیرد روزی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۸ای نرگس بی‌چشم و دهن حیرانی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹ای نسخهٔ نامهٔ الهی که توئی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰این عرصه که عرض آن ندارد طولی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.