پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۵۳

ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری

ابروی کمان و تیر مژگان داری

خورشید جبین و چهرهٔ همچون ماه

می گون لبی و چشم چو مستان داری

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵ای ماه برآمدی و تابان گشتی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۶ای موسی ما به طور سینا رفتی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۷این شاخ شکوفه بارگیرد روزی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۸ای نرگس بی‌چشم و دهن حیرانی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹ای نسخهٔ نامهٔ الهی که توئی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰این عرصه که عرض آن ندارد طولی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۶۱ای نفس عجب که با دلم همنفسی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۶۲ای نور دل و دیده و جانم چونی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.