پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۹۴

مرا بگرفت روحانی نگاری

کناری و کناری و کناری

بزد با من میان راه تنگی

دوچاری و دوچاری و دوچاری

ز جان برخاست ز آتش‌های عشقش

بخاری و بخاری و بخاری

مبادا هیچ دل را زین چنین عشق

قراری و قراری و قراری

سکست این کره تند دل من

فساری و فساری و فساری

نهاده بر سرش افسار سودا

غباری و غباری و غباری

فتاده در سرش از شمس تبریز

خماری و خماری و خماری

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۶۹۶مرا در خنده می‌آرد بهاری
  2. غزل شمارهٔ ۲۶۹۷بدید این دل درون دل بهاری
  3. غزل شمارهٔ ۲۶۹۸خداوندا زکات شهریاری
  4. غزل شمارهٔ ۲۶۹۹ندارد مجلس ما بی‌تو نوری
  5. غزل شمارهٔ ۲۷۰۰ز هر چیزی ملول است آن فضولی
  6. غزل شمارهٔ ۲۷۰۱مرا هر لحظه قربان است جانی
  7. غزل شمارهٔ ۲۷۰۲مگیر ای ساقی از مستان کرانی
  8. غزل شمارهٔ ۲۷۰۳ز مهجوران نمی‌جویی نشانی
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.