پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۰۱

مرا هر لحظه قربان است جانی

تو را هر لحظه در بنده گمانی

دو چشم تو بیان حال من بس

که روشنتر از این نبود بیانی

جهان چون نی هزاران ناله دارد

که یک نی دید از شکرستانی

از آن شکرستان دیدم نشان‌ها

ندیدم از تو شیرینتر نشانی

مثال عشق پیدایی و پنهان

ندیدم همچو تو پیدا نهانی

جهان جویای توست و جای آن هست

مثل بشنو که جان به از جهانی

نه‌ای بر آسمان ای ماه لیکن

شود هر جا که تابی آسمانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۷۰۳ز مهجوران نمی‌جویی نشانی
  2. غزل شمارهٔ ۲۷۰۴برون کن سر که جان سرخوشانی
  3. غزل شمارهٔ ۲۷۰۵مرا هر لحظه منزل آسمانی
  4. غزل شمارهٔ ۲۷۰۶چه دلشادم به دلدار خدایی
  5. غزل شمارهٔ ۲۷۰۷کجایید ای شهیدان خدایی
  6. غزل شمارهٔ ۲۷۰۸تو هر روزی از آن پشته برآیی
  7. غزل شمارهٔ ۲۷۰۹دلاراما چنین زیبا چرایی
  8. غزل شمارهٔ ۲۷۱۰بیا ای غم که تو بس باوفایی
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.