پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۳

عید آمد و کار خوش نباشد

جز صحبت یار خوش نباشد

در خط رخ یار خوش نباشد

مه زیر غبار خوش نباشد

او با من زار خوش نباشد

گل همدم خار خوش نباشد

من صید زبونم و شکارم

ز آن شیر شکار خوش نباشد

نقد دل و دین اگر ببازی

با دوست قمار خوش نباشد

بر تافتن عنان ز عشاق

ز آن شاهسوار خوش نباشد

آن دیده که آن حسن دریافت

با نقش و نگار خوش نباشد

منعم مکن از فغان که عاشق

بی‌ناله زار خوش نباشد

رفتم ز چمن که صحبت گل

با زحمت خار خوش نباشد

مشتاق بغیر یار من نیست

یاری که بیار خوش نباشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۵در طلبت ساز و برک راه ندارد
  2. شمارهٔ ۱۷۶از باد زلف تو چو شکن درشکن شود
  3. شمارهٔ ۱۷۷دلت شکست دلم را دگر چه خواهد کرد
  4. شمارهٔ ۱۷۸زآن مبتلای هجرت عشرت طلب نباشد
  5. شمارهٔ ۱۷۹نیست وقتی که مرا جان بر جانان نشود
  6. شمارهٔ ۱۸۰خون ازین غم سزد از دیده بسمل برود
  7. شمارهٔ ۱۸۱صفای حسن بدیدن نمیشود آخر
  8. شمارهٔ ۱۸۲شود دگر گم دلم در کوی محنت خانه‌ای کمتر
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.