پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۰

خون ازین غم سزد از دیده بسمل برود

که بحسرت نگران باشد و قاتل برود

ماهم امشب سفری گشته خدایا مپسند

که برآید مه و آن ماه بمحفل برود

کشتی ما که طلبکار شکست است چه سود

که شرطه وزین ورطه بساحل برود

کر بخونم کشد از تیغ عماری‌کش یار

نتوانم نروم از پی و محمل برود

ماه من انجمن افروز بتان است که او

چون ز محفل برود آرایش محفل برود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲شود دگر گم دلم در کوی محنت خانه‌ای کمتر
  2. شمارهٔ ۱۸۳جهان را سیل اشکم گر برد ویرانه‌ای کمتر
  3. شمارهٔ ۱۸۴آن خط چون سبزه به بین آن رخ چون لاله نگر
  4. شمارهٔ ۱۸۵به عاشق مژدهٔ کامی صبا از وصل جانان بر
  5. شمارهٔ ۱۸۶ز خود بریدم و ترک تو مشکلست هنوز
  6. شمارهٔ ۱۸۷جادربر من کرده نگاری نه و هرگز
  7. شمارهٔ ۱۸۸گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس
  8. شمارهٔ ۱۸۹ماه من مهرپروری که مپرس
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.