فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ ملا ابوالحسن که در محیط وجود او
- شمارهٔ ۶۲ - ایضا در مرثیه قاضی آن عالم اسرار قدر
- شمارهٔ ۶۳ - ماده تاریخ می‌شد چو رضیع رازق پاک جلیل
- شمارهٔ ۶۴ - در رثاء دلا چو ابر بهاری به نوحه و زاری
- شمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرماید پادشه ملک صباحت که بود
- شمارهٔ ۶۶ - وله ایضا بر روی فرش اغبری مستدیر سقف
- شمارهٔ ۶۷ - وله ایضا گلبن گلزار سیادت که بود
- شمارهٔ ۶۸ - وله ایضا فارس میدان معنی حامدی بی‌نظیر
- شمارهٔ ۶۹ - قطعه سرو را از نوید خلعت خاص
- شمارهٔ ۷۰ - قطعه وقت آن شد که به شمشیر زبان
- شمارهٔ ۷۱ شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
- شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید باز طوفان اجل نابود ساخت
- شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گوید صبا به خدمت خدام خواجگی برسان
- شمارهٔ ۷۴ - وله ایضا صاحبا من که بهر پیشکشت
- شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا سرا سروران جد اعلای تو
- شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا اگر خرمنی را تبه کرد برقی
- شمارهٔ ۷۷ - وله ایضا چو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار
- شمارهٔ ۷۸ - رباعیات ازین شش رباعی که کلکم نگاشت
- شمارهٔ ۷۹ - قطعه تبارک‌الله ازین حوض خانهٔ دلکش
- شمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسین ناگه از طبعم مشام دل شنید
- شمارهٔ ۸۱ - مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمه‌الله امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل
- شمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گوید دل‌افروز شمع شبستان انس
- شمارهٔ ۸۳ - ایضا در مرثیه گوید دوش تا صبح از صوامع قدس
- شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا ای همایون فارس میدان دولت کاورند
- شمارهٔ ۸۵ - وله ایضا آن خداوند محتشم چاکر
- شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا در بارگه امام شافع
- شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا یارب امشب از علامتها چه می‌بیند به خواب
- شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا ایا ستوده وزیری که دور گردون را
- شمارهٔ ۸۹ نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذار
- شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید گل حدیقه دل خواجگی که بود قدش
- شمارهٔ ۹۱ - قطعه ذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مرا
- شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا ای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی
- شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرماید باز فلک سلسله‌ای زد به هم
- شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گوید والدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد
- شمارهٔ ۹۵ - وله ایضا زین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید
- شمارهٔ ۹۶ حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
- شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید ای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
- شمارهٔ ۹۸ - وله ایضا ای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس
- شمارهٔ ۹۹ - قطعه بهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش
- شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیه خورشید اوج حسن محمد امین که بود
- شمارهٔ ۱۰۱ بر سر تربتی رسیدم دوش
- شمارهٔ ۱۰۲ - قطعه ای مهین آصفی که عالم را
- شمارهٔ ۱۰۳ همان اوج دولت شاه یحیی
- شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا ای دل انصاف ده که چون نبود
- شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت
- شمارهٔ ۱۰۶ زهی بر حشمت گردون اساست
- شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا ای جهان را از تو در گوش امید
- شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضا زین الانام خواجه قلیخان که جد او
- شمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضا شکر کز فیض کرد بار دگر
- شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه ای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
- شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا صاحب از راه خداوند زمین و آب کن
- شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضا ای نمایان سهیل اوج وجود
- شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضا آن شه حسن کز غلامی اوست
- شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید سرور عادیان سر غولان
- شمارهٔ ۱۱۵ شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
- شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گوید شیخ حیدر کز کمال اعتقاد
- شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرماید همای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم
- شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا هر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ
- شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوت از باغ جلال ملت آن تازه نهال
- شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا ای بلند اختر سپهر وجود
متن اشعار به نقل از گنجور.