محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه
ای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
سر رشته وفای مرا تاب داده‌ای
گر سارمت فکار به زخم سخن مرنج
چون خنجر زبان مرا آب داده‌ای
محتشم کاشانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضاای نمایان سهیل اوج وجود
- شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضاآن شه حسن کز غلامی اوست
- شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گویدسرور عادیان سر غولان
- شمارهٔ ۱۱۵شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
- شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گویدشیخ حیدر کز کمال اعتقاد
- شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرمایدهمای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم
- شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضاهر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ
- شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوتاز باغ جلال ملت آن تازه نهال
درباره‌ی محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.