پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۶۷ - وله ایضا

گلبن گلزار سیادت که بود

زبدهٔ سادات ذوی الاحترام

بلبل بستان قرائت که داشت

بهره ازو سامعه خاص و عام

میر صفی گوهر اختر شعاع

شمع قبایل مه گردون مقام

آن که شدش در صغر سن ز فیض

کشور تجوید مسخر تمام

تا که ازین دیر پر آشوب کرد

روی توجه سوی دارالسلام

از پی تاریخ وفاتش نوشت

کلک قضا قاری شیرین کلام

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۹ - قطعهسرو را از نوید خلعت خاص
  2. شمارهٔ ۷۰ - قطعهوقت آن شد که به شمشیر زبان
  3. شمارهٔ ۷۱شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
  4. شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گویدباز طوفان اجل نابود ساخت
  5. شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گویدصبا به خدمت خدام خواجگی برسان
  6. شمارهٔ ۷۴ - وله ایضاصاحبا من که بهر پیشکشت
  7. شمارهٔ ۷۵ - وله ایضاسرا سروران جد اعلای تو
  8. شمارهٔ ۷۶ - وله ایضااگر خرمنی را تبه کرد برقی
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.