پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرماید

پادشه ملک صباحت که بود

هم به صفا پادشه وهم به نام

گلبن گلزار سیادت که داشت

سرو حسد بر قد آن خوش‌خرام

ناگهش ایام ز بامی فکند

راست چو مهر از فلک نیل‌فام

وز پی سال اجلش عقل گفت

پادشه حسن فتاده ز بام

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶۷ - وله ایضاگلبن گلزار سیادت که بود
  2. شمارهٔ ۶۸ - وله ایضافارس میدان معنی حامدی بی‌نظیر
  3. شمارهٔ ۶۹ - قطعهسرو را از نوید خلعت خاص
  4. شمارهٔ ۷۰ - قطعهوقت آن شد که به شمشیر زبان
  5. شمارهٔ ۷۱شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
  6. شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گویدباز طوفان اجل نابود ساخت
  7. شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گویدصبا به خدمت خدام خواجگی برسان
  8. شمارهٔ ۷۴ - وله ایضاصاحبا من که بهر پیشکشت
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.