پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۱۰۶

زهی بر حشمت گردون اساست

ز حیرت دیدهٔ افلاک خیره

به من لطف دی و امروزت آخر

چه باشد گر بود بر یک و تیره

نمائی گر به جای لطف موعود

عطائی از عطایای صغیره

شود جود تو را مقدار ناقص

شود طبع تو را آهسته تیره

قضای حاجت من گر ثوابست

برای روز بد بادت ذخیره

دراز بخت من ناکس گناهست

گناهی میکنی باری کبیره

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضازین الانام خواجه قلیخان که جد او
  2. شمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضاشکر کز فیض کرد بار دگر
  3. شمارهٔ ۱۱۰ - قطعهای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
  4. شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضاصاحب از راه خداوند زمین و آب کن
  5. شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضاای نمایان سهیل اوج وجود
  6. شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضاآن شه حسن کز غلامی اوست
  7. شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گویدسرور عادیان سر غولان
  8. شمارهٔ ۱۱۵شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.