پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید

گل حدیقه دل خواجگی که بود قدش

نهال تازه رس بی مثال گلشن جان

ز پا فتاد و خرد گفت بهر تاریخش

هزار حیف ازان نونهال گلشن جان

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۹۲ - وله ایضاای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی
  2. شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرمایدباز فلک سلسله‌ای زد به هم
  3. شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گویدوالدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد
  4. شمارهٔ ۹۵ - وله ایضازین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید
  5. شمارهٔ ۹۶حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
  6. شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرمایدای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
  7. شمارهٔ ۹۸ - وله ایضاای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس
  8. شمارهٔ ۹۹ - قطعهبهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.