پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۹

ای سرو گلندام که داری کمر از مو

بر مو کمری نیست مناسب مگر از مو

جز کاتب قدرت که رخت را ز خط آراست

کس خط ننوشته است به روی قمر از مو

بر روی تو خط نیست که از جنبش آن زلف

افشان شده بر صفحهٔ گل مشک تر از مو

با تیزی مژگان تو نقاش چه سازد

گیرم که بسازد قلمی تیزتر از مو

جز هندوی چشمت که به مژگان رگ جان زد

فساد ندیدم که زند نیشتر از مو

گفتی اثری در تب عشق از تو نمانده

در آتش سوزنده چه ماند اثر از مو

ترسم نرسد بر بدن محتشم از ضعف

پیکان خدنگ تو که دارد گذر از مو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۱امشب اندر بزم آن پرهیز فرما پادشاه
  2. شمارهٔ ۵۳۲باز برخاسته از دشت بلا گرد سپاه
  3. شمارهٔ ۵۳۳از نسیم آن خطم در حیرت از صنع اله
  4. شمارهٔ ۵۳۴زهی کرشمهٔ تو را سرمه‌سای چشم سیاه
  5. شمارهٔ ۵۳۵یار از جعد سمن‌سا مشک بر گل ریخته
  6. شمارهٔ ۵۳۶جلوهٔ آن حور پیکر خونم از دل ریخته
  7. شمارهٔ ۵۳۷تا دست را حنا بست دل برد ازین شکسته
  8. شمارهٔ ۵۳۸ز چوگان بازی آمد زلف بر رخسار آشفته
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.