پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۵

زدی به دست ارادت چو حلقه بر در دل

ز در درآ و ببین خانهٔ مصور دل

در آرزوست مه خرگهی که بر گردون

منور از تو کند خانهٔ مدور دل

دلم شکفت که از میل طبع خلوت دوست

سبب نزول تو شد خانهٔ محقر دل

لب امید بلبیک محتشم بگشا

که یار بر سر لطفست و می‌زند در دل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۷گشته در عشق کار من مشکل
  2. شمارهٔ ۳۸۸ای دهانت را موکل خضر خط بر سلسبیل
  3. شمارهٔ ۳۸۹گر پردهٔ گردون ز سرشگم نکشد نم
  4. شمارهٔ ۳۹۰اگر دوری ز من در آرزویت زار می‌میرم
  5. شمارهٔ ۳۹۱خانهٔ دوری دل از همه پرداخته‌ام
  6. شمارهٔ ۳۹۲لب پر سوال بر سر راهی نشسته‌ام
  7. شمارهٔ ۳۹۳بس که چشم امشب به چشم عشوه‌سازش داشتم
  8. شمارهٔ ۳۹۴بر سر کوی تو هرگاه که پیدا گشتم
همه‌ی غزلیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.