پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

غزلیات

شمارهٔ ۱

از سوز دل بسوخت گیاه وجود ما

بر آتش تو بر فلک امروز دود ما

مارا بخار مجمر گردون نه بس بود

مجمر بلای عشق و دل خسته عود ما

بر آستان دوست اگر سر توان نهاد

آنست بر مدارج دولت صعود ما

خون گردد از دریغ درون ستارگان

چون درغم تو بر فلک آید سرودما

در آتش فراق تو سوزیم یک نفس

بگذارد ار ستاره بخت حسود ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳بر در دوست که قدر گهر پاک آنجا
  2. شمارهٔ ۴چشم خراج عشق ستد خون ناب را
  3. شمارهٔ ۵سوز غم تو کرد قضا سرنوشت ما
  4. شمارهٔ ۶شعله ها در جان زدی این سینه غمناک را
  5. شمارهٔ ۷فقیا بفیکا تفز بالعلا
  6. شمارهٔ ۸ما شاه محنتیم و دهد عشق تاج ما
  7. شمارهٔ ۹ای مه از رخ دور کن یک ره نقاب
  8. شمارهٔ ۱۰آتش که شعله عاریت از جان ما گرفت
همه‌ی غزلیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.