پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱ - (ناکامل)

.............

.............

از خویش بنالد نه ز خورشید جهان‌تاب

خفاش که تاب رخ تابنده ندارد

نراد فلک ماهر این نرد خیال است

کس رنگی از این دشمن بازنده ندارد

مجذوب که طول املش کرده هوسناک

گویا خبر از گنبد گردنده ندارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳بی‌شوق تو کی واقف اسرار توان بود
  2. شمارهٔ ۴عاشقی را بنا نباید کرد
  3. شمارهٔ ۵ماهی که لب نوشش خاصیت جان دارد
  4. شمارهٔ ۶هر چند تماشا ز غرورش نتوان کرد
  5. شمارهٔ ۷دردمندان تو از درد دوا یافته‌اند
  6. شمارهٔ ۸مژده ای دل پیک جانان می‌رسد
  7. شمارهٔ ۹روزی که فلک در خم چوگان تو گردد
  8. شمارهٔ ۱۰جلوه‌ای از قامتش تا دل تمنا می‌کند
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.